Yfirskrftin segir það.
Loks er lúkning komin á síðasta ár, vinnsla efnisins hefur reyndar verið vonum framar. Reiknaði ekki með því. Frábær efniviður er sennilega málið.
Ég hef gefist upp á þessum hefðbundnu myndum, staðalforminu, fyrir mér er það útriðin Hóra. Allir búnir að vera þarna, sullað út og enginn gert neitt gagn, nema tímabundin fró einstaklingsins. Svoleiðis efni gleymist á nokkrum augnablikum. Það er löngu búið að finna hjólið upp. Prófum frekar að nota formið á annan máta.
Fyrstu efnistökin sem ég set hér upp, koma frá blómatímanum, hvar mesta listasprenging okkar nútíma er talin hafa orðið. Þar spila inní eiturlyf, tónlist, myndlist, frjálst kynlíf og frelsi einstaklingsins til hverra athafna. Stjórnleysi í augum formfastra. Áhyggjuleysi.
Í þann tíð voru menn ekki að velta sér upp úr smáatriðum, notast var við það sem hendi var næst og túlkað með huganum. Í ljósmyndum tímabilsins sést þetta berlega. Við sjáum ekki mikið um staðlaðar uppsetningar, dýrustu og flottustu græjurnar eða hvað annað. Nei, við sjáum veruleikann eins og hann birtist í anda tímans. Einfaldleikinn er ráðandi. Myndefnið sér um rest.
Með þetta að leiðarljósi réðst ég til atlögu við mína túlkun, naut aðstoðar og innblásturs frá frábærum listamanni, Módelinu Kristínu Lilju ásamt henni Laufey Lilju, sem eðli málsins samkvæmt, er myndefnið. Henni tekst að túlka þessi hughrif, og gott betur, hún er túlkunin. Mjög fáir sem hafa þetta eðlislæga innsæi. Uppsetningin er einföld, notuð Hot Lights, einfaldur bakgrunnur og þægilegt teppi í undirlag, allt með augum blómabarnsins. Myndvinnslan er í anda tímans, ófullkomnir litir, eftirlíking af ódýrum filmum og lélegum pappír. Römmun eins einföld og hugsast getur.
Hér gefur að líta nokkra ramma í þessari seríu.
Næstu efnistök eru frá þeim tíma sem mörg Súpermódel stigu fram á sjónarsviðið, flest vegna sinnar kæruleysislegu túlkunar og eins vegna ljósmyndara sem eru afsprengi blómatímans. Mjög óhefðbundnar uppsetningar, eftirvinnsla og túlkun. Þar fer fremst meðal jafningja Kate Moss. Margir þekkja til hennar verka og oftar en ekki er hún sú persóna sem oftast dúkkar upp í hugann þegar verið er að hugleika svarthvítar, listrænar tískumyndir. Ég ákvað í einfeldni minni að skjóta minn hugleik í þessum efnum, enn og aftur er það hún Kristín sem túlkar þetta með mér.
Þegar ég hugsa um tískumyndir, þá sé ég fyrir mér efni eftir meistara á borð við Hedi Slimane, Steven Meisel og fleiri góða af þeim meiði. Þeir sem hafa þorað að brjóta staðalformið upp og eru að nota hjólið á sínum forsendum. Hafa oftar en ekki sett öðrum ný viðmið með sínum verkum, sem er bara gott. Önnur tökutækni, lýsing, uppsetningar, túlkun í setti og litir, mjög oft svarthvítt.
Hér kemur stutt sería sem ég tók og vann með þorandi meistara að leiðarljósi.
Mirror Mirror on the Wall.
Eftir allangan tíma tókst mér loks að fara í að vinna eldgamla hugmynd, eitthvað sem búið er að brjótast um í mínum kolli í fjöldamörg ár. Enda kominn að miðjum aldri. Og að sjálfsögðu er það hún Kristín sem er með í túlkuninni, jafnmikill listamaður og hún er. Svo algjörlega frjáls og er uppruni hugljómunar þegar kemur að listrænum útfærslum. Ekki hægt að hugsa sér annað Módel í þessar vangaveltur.
Hugtökin koma frá Sigmund Freud, sem flestir kannast við á einn eða annan máta. Í hans fræðum snýst allt um kynlíf, dýrkun á kynferðislegum athöfnum, sem vísa beint í grunneðli mannskepnunnar. Tímgunarhvötin, koma erfðaefninu áfram. Margir einstaklingar upplifa skondnar kenndir í sínu þroskaferli og oftast nær eru þær beintengdar grunnhvötunum. Þarna er einstaklingurinn að þróast og þarf að kljást við sínar innri tilfinningar, sín Alter Ego. Sumt fólk á sér margar innri persónur sem þarf að díla við, með misjöfnum árangri.
Hér á eftir koma nokkrir rammar með vísun í þessi hugtök, barátta sjálfsins við sín Alter Ego. Lolitan, sú saklausa, er að upplifa kenndir sem henni er ekki sjálfrátt um. Þarna koma til skjalanna, sú Vonda, grimmur karakter sem rekur hin sjálfin áfram, tvö eftirlátssöm og dýrsleg sjálf, gagngert til að yfirbuga Lolituna, sem á endanum tekst og hún fellur í ómegin í dýrslegum hvötum. Líkamleg og andleg aflausn í fullnægingunni. Saga í þroskaferli.
Tökutæknin og vinnslan er mjög óhefðbundin, margir rammar samsettir, römmunin er á 16:9 formi, breiðtjald, huglæg yfirsýn er þannig að þetta séu snapshots úr bíómynd, litir og upplausn í samræmi við það.
The beginning,
Phase two.
Phase three.
Phase four. Lost battle.
Að lokum kemur hér sería sem er unnin eftir hugljómun Hippatímans. Þá eins og áður er sagt, voru ekki allir að velta fyrir sér dýrustu græjunum, efnahagurinn spilaði minnstu rulluna, hins vegar var það vel tilkomin myndavél, Polaroid vélin, sem féll vel að tímabilinu, hægt var að taka ögrandi myndir á einfaldan máta, sem söluvara og fólk vissi þá sem endranær að klám og kynlíf selur betur en margt annað. Mjög auðveld fjáröflunarleið fyrir marga. Í seinnitíð hefur þetta form verið að öðlast listaramma, kallast Hipster Porn, einfaldar Polaroid myndir sem sýna einstakling/a í kynferðislegum eða heimspekilegum athöfnum. Mér er þetta ákaflega hugleikið og ákvað ég semsagt að vinna eina seríuna í þessum anda. Og ég þarf ekki að taka það fram hvert Módelið er, Jú Kristín Lilja.
Og að lokum vil ég þakka áhorfið á liðnum árum, ég mun setja hér inn fleiri seríur þegar þær hafa runnið í gegnum stafræn tæki og tól, eftir hugarflug hverju sinni.
Njótið heil.
Ykkar einlægur.